Nikołaj Łunin – Życie i Kariera
Nikołaj Aleksandrowicz Łunin to postać, która na stałe wpisała się w historię Związku Radzieckiego jako znany kontradmirał i Bohater Związku Radzieckiego. Urodził się 8 sierpnia 1907 roku w Odessie, a zmarł 17 listopada 1970 roku w Leningradzie. Jego życie związane było z Marynarką Wojenną ZSRR, gdzie zasłużył się jako dowódca okrętów podwodnych, biorąc udział w kluczowych momentach II wojny światowej. Warto przyjrzeć się jego życiorysowi, osiągnięciom oraz odznaczeniom, które świadczą o jego wkładzie w historię wojskowości radzieckiej.
Dzieciństwo i Młodość
Nikołaj Łunin spędził swoje dzieciństwo i młodość w Mariupolu, gdzie ukończył szkołę ogólnokształcącą. W 1929 roku zdobył dyplom technika politechnicznego w Rostowie nad Donem. Już od 1928 roku był członkiem partii komunistycznej, co miało wpływ na jego późniejsze życie zawodowe. Po zakończeniu edukacji rozpoczął służbę wojskową w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym, gdzie spędził rok, a następnie został dziekanem Odeskiego Instytutu Inżynierów Transportu Wodnego.
Wkrótce po tym Łunin zaczął pływać na statkach handlowych jako pomocnik kapitana, a następnie awansował na starszego pomocnika kapitana i kapitana. Jego kariera marynarska nabrała tempa, gdy w październiku 1935 roku rozpoczął służbę w Marynarce Wojennej ZSRR. Służył początkowo na okrętach podwodnych Floty Bałtyckiej oraz Floty Północnej.
Okres Służby Wojskowej
W październiku 1938 roku Nikołaj Łunin został aresztowany podczas stalinowskich czystek w Armii Czerwonej i usunięty ze służby. Jednak już 27 listopada 1939 roku został zrehabilitowany, a zaledwie dwa tygodnie później przywrócono go do aktywnej służby. W kwietniu 1940 roku objął stanowisko dowódcy okrętu podwodnego Szcz-421 Floty Północnej.
Po wybuchu II wojny światowej Łunin intensywnie brał udział w działaniach bojowych przeciwko Niemcom. Do lutego 1942 roku dowodzony przez niego okręt podwodny wykonał pięć patroli bojowych. W lutym tego samego roku objął dowództwo nad dużym okrętem podwodnym K-21 typu K, który prowadził do listopada 1943 roku. Jego najważniejsze osiągnięcie miało miejsce 5 lipca 1942 roku, kiedy to przeprowadził atak na niemiecki pancernik „Tirpitz”, choć nie przyniósł on oczekiwanych skutków.
Osiągnięcia i Patrole Bojowe
Nikołaj Łunin wykonał w sumie dwanaście patroli bojowych i przeprowadził trzynaście ataków torpedowych oraz cztery operacje stawiania min, zużywając przy tym czterdzieści siedem torped. Jego działania przyczyniły się do zatopienia dwóch statków o łącznym tonażu wynoszącym 2975 BRT oraz barkasu motorowego o pojemności dziesięciu ton ogniem artylerii.
Od listopada 1943 do marca 1944 roku dowodził pierwszym dywizjonem okrętów podwodnych Floty Północnej. Po zakończeniu działań wojennych kontynuował swoją edukację w Akademii Wojskowej imienia Woroszyłowa w latach 1944-1946. Po ukończeniu studiów pełnił szereg istotnych funkcji, takich jak szef sztabu szkolnej brygady okrętów podwodnych oraz dowódca dywizjonu.
Kariera Po Wojnie
Po wojnie Nikołaj Łunin kontynuował swoją karierę w Marynarce Wojennej ZSRR. Od czerwca 1949 do 1950 roku był dowódcą brygady łodzi podwodnych, a następnie pracował w centrali Marynarki Wojennej ZSRR w Leningradzie. W latach 1957-1958 pełnił funkcję szefa Wydziału 11 Marynarki Wojennej ZSRR, a 18 lutego 1958 roku awansował na stopień kontradmirała.
Łunin był również aktywnym politykiem – był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR drugiej kadencji w latach 1946-1950. Jego zaangażowanie zarówno w marynarkę wojenną, jak i życie społeczne kraju sprawiło, że stał się osobistością znaną nie tylko w kręgach wojskowych.
Odznaczenia i Uznanie
Nikołaj Łunin został odznaczony wieloma prestiżowymi nagrodami za swoje zasługi podczas II wojny światowej i działalność wojskową. Otrzymał Złotą Gwiazdę Bohatera Związku Radzieckiego, a także dwukrotnie Order Lenina oraz trzykrotnie Order Czerwonego Sztandaru. Jego osiągnięcia zostały docenione także poprzez przyznanie mu Orderu Uszakowa II klasy oraz Medalu „Za zasługi bojowe”.
W uznaniu jego wkładów, imieniem Nikołaja Łunina nazwano nie tylko szkołę w Murmańsku, ale także wiele ulic oraz okręt szkolny „Admirał Łunin”. Jego dziedzictwo trwa do dziś nie tylko jako przykład morskiej odwagi, ale także jako symbol determinacji i poświęcenia dla ojczyzny.
Zakończenie
Nikołaj Łunin to figura niezwykle ważna dla historii Marynarki Wojennej ZSRR oraz dla całego Związku Radzieckiego. Jego życie pokazuje nie tylko rozwój kariery wojskowej, ale również zmiany polityczne zachodzące w kraju na przełomie lat trzydziestych i czterdziestych XX wieku.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).